FUNDUSZE STRUKTURALNE były instrumentami Polityki Strukturalnej Unii Europejskiej. Ich zadaniem było wspieranie restrukturyzacji i modernizacji gospodarek krajów UE. W ten sposób wpływało się na zwiększenie spójności ekonomicznej i społecznej Unii. Fundusze kierowane były do tych sektorów gospodarki i regionów, które bez pomocy finansowej nie były w stanie dorównać do średniego poziomu ekonomicznego w UE. W skład Unii wchodzą regiony dobrze rozwinięte oraz te, których poziom rozwoju znacznie odbiega od "średniej europejskiej". Polityka Strukturalna i Fundusze mała pomóc władzom centralnym i regionalnym słabiej rozwiniętych regionów w rozwiązaniu ich najważniejszych problemów gospodarczych.

Istniały cztery Fundusze Strukturalne:

·         Europejski Fundusz Społeczny,

·         Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej,

·         Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego,

·         Finansowy Instrument Orientacji Rybołówstwa.

Państwa członkowskie Unii Europejskiej aby mogły korzystać ze środków funduszy strukturalnych konieczne było stworzenie szeregu dokumentów. Pierwszym z nich był Narodowy Plan Rozwoju – dokument określający cele rozwoju społeczno-gospodarczego kraju oraz sposoby ich osiągnięcia. Jego wdrażaniu służyły Programy Operacyjne.

W Polsce funkcjonowały następujące Programy Operacyjne:

·         Sektorowy Program Operacyjny Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw (SPO WKP),

·         Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego (ZPORR),

·         Sektorowy Program Operacyjny Restrukturyzacja i Modernizacja Sektora                      Żywnościowego oraz Rozwój Obszarów Wiejskich (SPO ROL),

·         Sektorowy Program Operacyjny Rozwój Zasobów Ludzkich (SPO RZL),

·         Finansowy Instrument Orientacji Rybołówstwa (SPO RYBY),

·         Sektorowy Program Operacyjny Transport (SPO TRANSPORT),

·         Program Operacyjny Pomoc Techniczna (PO PT).